همه چیز در مورد عنکبوت ها

عنکبوت حشره ای آشنا برای ماست آن ها در جاهای مختلفی یافت می شوند. خانه ها، خرابه های متروکه و جنگل ها، باغ ها و ... و تقریباً هرجا که فکرش را کنید یافت می شوند. بنابراین در هر وضعیت آب و هوایی قادر به سکونت هستند.

 

شاید کمی غیر قابل باور باشد اما من خود عنکبوتی را برای آزمایش در یه ظرف شیشه ای قراردادم البته سوراخ کوچکی را هم ایجاد کردم ضمن اینکه چند حشره نیز داخل آن قراردادم عنکبوت تارهایی را در گوشه های ظرف ایجاد کرده بود و بعد از گرفتار شدن حشرات در تار انها را تار پیچ کرده بود اما جالب اینجا بود که انگار هرگز عنکبوت در مدت یک ماهه که در ظرف من قرارداشت از شکار خودش تغذیه نکرده بود !!!!!!!!!!!!!

قسمت بعدی کار من برای تحقیق روی عنکبوت این بود که عنکبوتی بزرگ تر را در ظرف قرار دهم باورم نمی شد بعد از چند ساعت عنکبوت کوچک مرده بود !!!!!!!!!!

تحقیقات اختصاصی من در مورد عنکبوت ها ادامه دارد که در مقالات بعدی اطلاعاتی را در مورد ان در اختیارتان می گذارم اما در این مقاله کلیاتی را از عنکبوت ها بدانید

بیش از هزاران نوع عنکبوت در نقاط مختلف جهان شناخته شده است که اندازه های بسیار گوناگونی دارند. کوچک ترین آن ها از یک دانه ی برنج ریزتر و بزرگ ترین آن ها از کف دست ما بزرگ تر است.

آن ها بیش تر از حشرات تغذیه می کنند. اما بعضی از آن ها از عنکبوت های کوچک تر قورباغه ها و حتی ماهی ها به عنوان غذایی لذیذ استفاده می کنند. بله شاید باورش سخت هست اما عنکبوت های بزرگی هستند که از ماهی ها و قورباغه ها تغذیه می کنند !!!!!

بدن عنکبوت از دو قسمت اصلی تشکیل شده است.قسمت اول سر و قفسه سینه و قسمت دوم شکم

توانایی تنیدن تار در عنکبوت ارثی می باشد عنکبوت این توانایی را از والدین خود به ارث برده .

غده های مربوط به تنیدن تار در زیر سطح شکمی جانور قرار گرفته اند این غده ها پروتئین ویژه ای را با مواد دیگری مخلوط می کنند و تار می سازند.پروتئین های تشکلیل دهنده تار عنکبوت استحکام چسبندگی و کشسانی بسیاری دارند به طوری که حشره ای که به دام می افتد نمی تواند تار را بگسلد و فرار کند .

عنکبوت ها با این رشته ها تورهایی پر از پیچ و خم می سازند سپس روی تور با قطره های ریز و چسبنده ای که ترشح می کنند می پوشانند وقتی حشره ای به طور تصادفی روی تور بیفتد قطره های چسبناک مانع فرارش می شوند.

عنکبوت نیز لرزش های تور که ناشی از به دام افتادن حشره است حس کرده به طرف او می رود و ابتدا با سم او را از بین می برد و بعد از جسدش تغذیه می کند.

دانشمندان بر این باور هستند که دلیل این استحکام باورنکردنی در ترکیب منحصر به فرد آن از یک ماده چسبنده و لزج بی شکل و یک ماده سخت بلورین نهفته است.

این مواد به صورت جداگانه از تاثیر زیادی برخوردار نیستند اما وقتی با هم ترکیب می شوند به تولید تار ابریشمی با قدرتی چند منظوره منجر می شوند.

محققان اطلاعات جدیدی در مورد ساختار مولکولی به دست آوردند که زمینه ساز ویژگی های شگفت انگیز مکانیکی مواد طبیعی هستند.

به گفته این دانشمندان، فیبرهای ابریشمی از خصوصیات جالب مکانیکی برخوردارند. آنها از استحکامی برابر با استیل برخوردارند.

دانشمندان همچنین دریافته اند که فیبرهای ابریشم عنکبوت ها از دو جزء اصلی آمورف نرم و سخت بلوری تشکیل شده اند.

دانشمندان برای دستیابی به درک بهتر از کارایی این فیبرها یک روش محاسباتی بالا به پایین چند بعدی را اجرا کردند که از سطح اتم های سازنده زیرواحدهای آمورف و بلوری آغاز شده بود و محققان به تشریح همکاری های این اجزای اصلی پرداختند.

محققان از هر دو شبیه سازی مولکولی برای مطالعه زیرواحدهای تک و جفت و شبیه سازی المان محدود برای یک مدل فیبر جامع استفاده کردند.

آنها دریافتند که زیرواحدهای آمورف نرم مسوول کشش ابریشم بوده و همچنین به توزیع فشار کمک می کند.

حداکثر سختی ابریشم نیازمند میزان مشخصی از زیرواحدهای بلوری بوده و به شیوه ای که زیرواحدها در فیبر توزیع شده اند بستگی دارد.

 

و به این ترتیب است که امکان فرار جانور به دام افتاده به حداقل می رسید!!!!!!!!

از تار عنکبوت بگذریم گفتیم بدن عنکبوت از دو قسمت اصلی تشکیل شده اولی سر و قفسه سینه

در جلوی سر سینه یک جفت اندام استوانه ای وجود دارد که یک نیش در انتها و دندانه هایی کوچک در اطراف نیش وجود دارد.

این اندام جنگالی شکل را چنگال یا کلیسه می گویند.

عنکبوت برای شکار، سم خود را از نوک کلیسه وارد بدن طعمه می کند. و بعدش از مرگ از همین چنگال ها مایعی را وارد بدنش می کند این مایع سبب می شود که محتویات داخل بدن موجود شکار شده به یک سوپ رقیق تبدیل شود.

 

آن وقت عنکبوت این سوپ رقیق را با کمک دهان و معده قوی خود می مکد بنابراین این چنگال ها برای عنکبوت ها نقش حیاتی دارند.

قسمت کناری بیرونی به وسیله ی دو اندام باریک و کشیده به نام پالپ محافظت می شوند.

پالپ ها هاعضو اصلی حس چشایی هستند و نقش زبان را ایفا می کنند. عنکبوت ها دو چشم دارند که در قسمت جلو سر قرار دارند. چشم ها در بعضی عنکبوت ها از جمله عنکبوت گرگی یا جهنده بسیار قوی است.

گروهی دیگر  مانند عنکبوت های توربان حس بینایی ضعیف تری دارند. در بخش کناری سر سینه هشت پا قرار دارد.

پاها در حرکت شکار و دیگر فعالیت ها نقش دارند.

قسمت دوم شکم است شامل قلب معده اعضای تنفسی و غده های تولید تار .

عنکبوت‌ها فاقد بخش‌های جوندهٔ دهان و بال‌اند.

برخی گونه‌های عنکبوت بسیار سمی و خطرناک هستند و زهرشان آنقدر قوی است که می‌توانند یک انسان بکشند. عنکبوت بیوه سیاه، عنکبوت تورقیفی سیدنی و... از گونه‌های خطرناک عنکبوت هستند.

درواقع بیش از 40 هزار گونه عنکبوت در دنیا وجود دارد که همه آنها سمی هستند، اما سم آن ها برای آسیب زدن به انسان کافی نیست و تنها 10 گونه از این عنکبوت ها برای انسان بسیار خطرناک اند. جالب است بدانید که نیمی از این عنکبوت های خطرناک، در استان های شمالی و جنوبی ایران زندگی می کنند.

 

قدیمی ها درباره "بیوه سیاه" چه می گفتند؟

بیوه سیاه را در شرق و شمال شرق ایران به نام "دلمک" می شناسند. در فرهنگ دهخدا درباره این عنکبوت گفته شده؛ دلمک جانوری است شبیه به عنکبوت ، گویند زهر او آدمی را هلاک کند. چون به بدن آدمی رسد ریش کند و آن را به عربی رتیلا گویند. رتیلا که جانوری است شبیه به عنکبوت بزرگ و گزیدگی آن، گاه مورث کسالتی می گردد که شخص گزیده شده در حالت اغما و چرت می افتد و یا مورث مالیخولیایی می شود که بسیار عسیرالعلاج است... .

در گذشته وقتی کسی دچار گزیدگی این حشره سمی می شد محل گزیدگی را با آب دهان تر می کردند و برایش اذکار و ادعیه می نوشتند یا این که به شخص گزیده شده مقدار زیادی شیر می خوراندند و برای این که سم از بدن قربانی خارج شود او را از جای بلندی به صورت سر و ته آویزان می کردند تا شیرهای خورده شده را بالا بیاورد.

هر چند گفته می شود که سم این عنکبوت به مراتب خطرناک تر از زهر مار زنگی است اما خوشبختانه مقداری سمی که این عنکبوت در حملات خود تزریق می کند بسیار کم بوده و این مقدار سم برای از پا در آوردن یک انسان بالغ کافی نیست. بنا براین در بسیاری موارد افراد گزیده شده از خطر نجات پیدا می کردند.

دلمک یا همان بیوه سیاه را چگونه بشناسیم؟

عنکبوت دلمک یا لاترودکتوس سیاه رنگ است، طول بدن این عنکبوت حدود یک سانتی متر است و پاهای نسبتا بلندی دارد و روی شکمش شکلی شبیه ساعت شنی است که در بعضی موارد این ساعت شنی قرمز یا قرمز روشن و حتی سفید رنگ است. در البته بعضی دلمک های خراسانی کاملا سیاه و بدون علامت و مشخصه دیگر هستند. گونه های دیگر عنکبوت معمولا بدنی کوچک و پاهایی بلند دارند اما این عنکبوت بدنی درشت تر دارد و پاهایش در مقایسه با سایر عنکبوت ها کوتاه تر است.

خانه "بیوه سیاه" کجاست؟

بیوه سیاه در چراگاه ها، طویله ها، دشت ها، کوهستان و در مزارع – در زیر ساقه های خشک گندم و گیاهان دیده می شود. هر چند باید گفت در موارد زیادی در ساختمان های مسکونی مخصوصا به انباری های خنک و نمور هم راه پیدا می کند. طبق یک قاعده کلی آشیانه یک جانور جایی است که غذای کافی بتواند پیدا کند پس از شکاف سنگ ها و غارها هم بر حذر باشید و حشرات ریز و درشت را که غذای لذیذی برای بیوه سیاه هستند را به خانه راه ندهید.

این عنکبوت کوچک قطعا نمی تواند یک طعمه انسانی را به دندان بگیرد پس نیش این عنکبوت در مواقعی به پوست شما فرو می رود که برای او یک تهدید به شمار بروید و مثلا به طور ناگهانی دستتان را به سمتش ببرید و لمسش کنید. پس از وارد کردن دست و پا در حفره هایی که درون آنها پیدا نیست خودداری کنید و هنگام گردش در مناطق گفته شده از دستکش و چکمه استفاده کنید. همچنین قبل از خوابیدن محل خواب و کیسه خواب را بررسی و لباس ها و کفش ها را قبل از پوشیدن کنترل کنید. به علاوه استفاده از پشه بند مخصوصا در ماه های خرداد تا شهریور بهترین کاری است که شما را از دست بیوه سیاه نجات می دهد.

 

علائم گزیدگی بیوه سیاه

با این که قدیمی ها نسبت به این عنکبوت سمی آگاهی داشته اند اما در دهه هفتاد  بیش از 190 مورد گزیدگی و مسمومیت گزارش شد که منشا و علت این گزیدگی ها برای پزشکان ایرانی شناخته شده نبود. اولین علامت این است که در محل گزیدگی یک خال کوچک متورم سرخ رنگ دیده می شود که دو نقطه و سوراخ کوچک روی آن مشخص است. همچنین قربانیان با علائمی مثل تب، لرز و تشنج به بیمارستان مراجعه می کردند اما این علائم با بیماری های دیگر اشتباه گرفته می شد. پس اگر دچار این علائم شدید در صورتی که در زیستگاه های این جانور تردد داشته اید حتما پزشکان را از این موضوع مطلع کنید و به خاطر داشته باشید که بیشتر این گزیدگی ها در شمال شرق و در خراسان گزارش شده است. این گزیدگی ها در بعضی موارد منجر به عوارض و بندرت مرگ و میر در کودکان و افراد مسن می شود و بیمار بعد از گزیده شدن ممکن است به 3-1 روز بستری بسته به نظر پزشک نیاز داشته باشد.  بروز استفراغ، درد در محل گزیدگی، لرز، اختلالات تنفسی و کلیوی، تعریق، خستگی مفرط، درد شکمی، فلج شدن و یا بی حسی عمومی از علائم دیگر عنکبوت گزیدگی هستند.

بیوه سیاه

در صورت برخورد با این عنکبوت و گزیدگی توسط آن، اولین کار برای نجات فرد مسموم این است که محل گزش را با استفاده از یک ماده ضد عفونی کننده شستشو بدهیم تا عفونت گسترش پیدا نکند. شخصی که توسط این عنکبوت گزیده می شود ممکن است فورا متوجه نشود و در این گزیدگی ها درد به مرور زمان احساس می شود و محل گزش بعد از 40-30 دقیقه مشخص شده و ورم خواهد کرد و درد شدیدی خواهد داشت. پس محل زخم را با آب و صابون بشویید و برای جلوگیری از انتشار زهر عنکبوت یک بسته یخ روی زخم بگذارید. اما قبل از این که مسمومیت بیمار شدت پیدا کند باید بیمار را به اولین مرکز درمانی برسانید. خوشبختانه پادزهر این عنکبوت در ایران تولید می شود و بیشتر مراکز درمانی در مناطق پرخطر به این پادزهر دسترسی دارند. 

                                                                                     هادی 500

/ 1 نظر / 203 بازدید
مریم

ایییییییی موضوعازین بهتر نبود که روش تحقیق کنی؟[اوغ]